Termobloki Liebisch ze stałym blokiem metalowym

Termobloki Liebisch ze stałym blokiem metalowym są przeznaczone do laboratoriów, które pracują z powtarzalnym typem naczyń, próbek lub procedur. W tej grupie podstawową serią jest LABTHERM — metalowy termostat blokowy z trwale wbudowanym blokiem grzewczym.

Pełny przegląd oferty znajduje się na stronie termobloki Liebisch

Takie rozwiązanie sprawdza się wtedy, gdy konfiguracja stanowiska jest stabilna: laboratorium używa określonych probówek, fiolek lub naczyń reakcyjnych, a priorytetem jest prostota obsługi, trwałość i powtarzalne temperowanie próbek.

Liebisch opisuje LABTHERM jako bazowe urządzenie swojej serii metalowych termostatów blokowych. Standardowo dostępne są konfiguracje z otworami o średnicach od 5 do 41 mm, pojemnością od 6 do 264 miejsc oraz zakresem temperowania od temperatury otoczenia do +400°C.

Termoblok ze stałym blokiem metalowym warto wybrać wtedy, gdy laboratorium pracuje w powtarzalnym układzie i nie potrzebuje częstej zmiany bloku. Oznacza to najczęściej jedną procedurę, jeden lub kilka bliskich formatów naczyń oraz przewidywalną liczbę próbek w serii.

W takim zastosowaniu stały blok jest rozwiązaniem prostym i praktycznym. Użytkownik nie wymienia bloku między procedurami, a urządzenie jest skonfigurowane pod konkretny typ pracy.

Typowe sytuacje:

• rutynowe temperowanie próbek w kontroli jakości,
• praca z określonym typem probówek lub fiolek,
• powtarzalne procedury laboratoryjne,
• stanowiska, na których liczy się prostota obsługi,
• procesy, w których nie ma potrzeby częstej zmiany formatu naczyń,
• laboratoria oczekujące urządzenia dobranego pod konkretną metodę pracy.

Nie jest to najlepszy wybór, jeśli laboratorium codziennie zmienia typy naczyń, średnice probówek lub charakter procedury. Wtedy lepszym rozwiązaniem może być termoblok z wymiennymi blokami metalowymi.

→ Zobacz termobloki Liebisch z wymiennymi blokami metalowymi

Seria LABTHERM jest głównym przykładem termobloku Liebisch ze stałym blokiem metalowym. Urządzenie ma wbudowany blok grzewczy, a konfiguracja otworów jest dobierana do naczyń i próbek użytkownika.

Najważniejsze parametry serii LABTHERM według danych producenta:

• liczba miejsc na próbki: od 6 do 264,
• średnica otworów: od 5 do 41 mm,
• zakres temperowania: od temperatury otoczenia do +400°C,
• szybkość nagrzewania: do 10 K/min,
• moc grzewcza: 750–2100 W,
• zasilanie: 230 V.

Tych danych nie należy traktować jako gotowego wyboru urządzenia. Są punktem odniesienia do konfiguracji. W praktyce dobór zależy od tego, jakie naczynia mają być umieszczane w bloku, jaka ma być liczba próbek i czy procedura wymaga standardowego lub niestandardowego układu otworów.

W termoblokach Liebisch podstawowym elementem roboczym jest masywny blok aluminiowy. Otwory w bloku służą do osadzenia naczyń z próbkami, a różne konfiguracje wynikają z wielkości bloku, układu otworów oraz ich średnicy i głębokości.

Przy termobloku ze stałym blokiem trzeba dobrze ustalić te parametry już na etapie zamówienia. Błąd w doborze otworów może ograniczyć kontakt cieplny z naczyniem albo zmniejszyć wygodę pracy.

Do poprawnego doboru potrzebne są przede wszystkim:

• typ naczynia,
• średnica zewnętrzna naczynia,
• wysokość naczynia lub wymagana głębokość osadzenia,
• liczba próbek w jednej serii,
• wymagana temperatura pracy,
• ewentualne wymagania dotyczące dna otworu,
• informacja, czy próbka lub naczynie ma nietypową geometrię.

Jeżeli laboratorium nie ma pewności, czy standardowy układ otworów będzie właściwy, lepiej potraktować dobór bloku jako osobny etap techniczny.

→ Jak dobrać blok metalowy do termobloku Liebisch

W sytuacjach, w których laboratorium pracuje z mniejszą liczbą próbek lub ma ograniczoną przestrzeń stanowiskową, można rozważyć mniejsze konfiguracje. Liebisch wskazuje, że wykonanie MINI jest dostępne m.in. dla LABTHERM, THERMOBIL, EPPTHERM oraz EVAPORATOR, a dla MINITHERM średnice otworów mogą wynosić od 5 do 18 mm.

W praktyce wybór wersji kompaktowej powinien wynikać nie tylko z miejsca na stole, ale też z liczby próbek i oczekiwanej ergonomii pracy. Zbyt mała liczba miejsc może być ograniczeniem w rutynowych seriach, natomiast zbyt duży blok może być niepraktyczny przy pojedynczych lub krótkich seriach próbek.

Najważniejsze pytanie przy wyborze tej grupy urządzeń brzmi: czy laboratorium będzie pracować stale z tym samym typem naczyń?

Jeżeli tak, termoblok ze stałym blokiem metalowym jest prostym i logicznym wyborem. Urządzenie jest skonfigurowane pod konkretny układ pracy, a użytkownik nie musi zarządzać dodatkowymi blokami.

Jeżeli nie, należy rozważyć termoblok z wymiennymi blokami. Dotyczy to szczególnie laboratoriów, które:

• pracują z różnymi średnicami probówek,
• obsługują wiele metod lub zleceń,
• często zmieniają typ naczyń,
• chcą zachować elastyczność konfiguracji,
• nie są pewne, jakie procedury będą używane w przyszłości.

Termobloki ze stałym blokiem metalowym mogą być stosowane w laboratoriach kontroli jakości, badawczych i przemysłowych wszędzie tam, gdzie próbki wymagają kontrolowanego ogrzewania w powtarzalnym układzie.

Typowe zastosowania obejmują:

• ogrzewanie próbek w probówkach,
• temperowanie fiolek i naczyń reakcyjnych,
• przygotowanie próbek do dalszych analiz,
• inkubację w określonej temperaturze,
• procesy rozkładu lub hydrolizy,
• stanowiska rutynowe w laboratoriach przemysłowych.

Katalog Kendrolab opisuje termobloki Liebisch jako urządzenia oparte na blokach z litego aluminium, wykonywanych na maszynach CNC i dopasowanych do wymiarów naczyń z próbkami. Wskazuje też przykładowe procesy, takie jak rozkład, hydroliza, inkubacja czy spopielanie.

Stały blok nie jest optymalnym rozwiązaniem w każdym przypadku. Nie rekomendowałbym go jako pierwszego wyboru, jeśli laboratorium potrzebuje dużej zmienności konfiguracji albo nie ma jeszcze ustalonego formatu próbek.

Lepszym wariantem mogą być wymienne bloki, jeżeli:

• procedury są różne i często się zmieniają,
• używane są naczynia o różnych średnicach,
• urządzenie ma obsługiwać kilka zespołów lub działów,
• laboratorium chce ograniczyć liczbę urządzeń przy wielu typach naczyń,
• konfiguracja procesu nie jest jeszcze zamknięta.

To ważne z punktu widzenia kosztów i ergonomii. Stały blok jest dobry wtedy, gdy proces jest znany. Przy niepewnej lub zmiennej pracy może być zbyt sztywnym wyborem.

Jeżeli problemem nie jest zmienność naczyń, ale nietypowy kształt próbki lub specjalna procedura, właściwsze mogą być specjalne wykonania termobloków Liebisch.

Czy LABTHERM to termoblok ze stałym blokiem metalowym?

Tak. LABTHERM jest serią metalowych termostatów blokowych Liebisch z trwale wbudowanym blokiem grzewczym. Producent określa go jako bazowe urządzenie swojej linii termostatów blokowych.

Kiedy stały blok metalowy jest lepszy niż wymienny?

Stały blok jest lepszy wtedy, gdy laboratorium pracuje z powtarzalnym typem naczyń i nie potrzebuje częstej zmiany konfiguracji. Przy wielu różnych naczyniach praktyczniejsze mogą być wymienne bloki.

Jakie dane są potrzebne do doboru stałego bloku?

Potrzebne są przede wszystkim: typ naczynia, średnica zewnętrzna, wymagana głębokość otworu, liczba próbek, zakres temperatury oraz opis procedury laboratoryjnej.

Czy LABTHERM występuje w wersji MINI?

Tak. Producent wskazuje, że wykonanie MINI jest dostępne m.in. dla LABTHERM. Wersję kompaktową warto rozważyć przy mniejszej liczbie próbek lub ograniczonej przestrzeni stanowiskowej.

Czy termoblok ze stałym blokiem można później łatwo dostosować do innych naczyń?

Nie w takim zakresie jak system z blokami wymiennymi. Jeżeli laboratorium przewiduje częste zmiany naczyń, lepiej od razu rozważyć termoblok z wymiennymi blokami metalowymi.

Czy stały blok nadaje się do niestandardowych naczyń?

Może się nadawać, ale wymaga dokładnego doboru lub wykonania specjalnego. Liebisch oferuje rozwiązania specjalne i bloki dostosowane do nietypowych naczyń.